Για εσένα ΜΚ

μαζί σου θέλω να κάνω πραγματα κι εσύ επίσης, μου το έδειξες εχθές ...σου ξέφυγε καθώς μου περιέγραψε το πώς πώς πέρασες στο ταξίδι σου μη τρομάζεις με το παραμικρό, μπορείς να μου μιλάς για ό,τι συμβαίνει με ηρεμία και θα βρούμε λύση περάσαμε αρκετό καιρό χώρια και η προσπάθεια τώρα δεν κουβαλάει και δεν έχει σκοπό να αναπαράγει λάθη που καναμε μαζί σου θέλω να 'μαι...

και μπορώ και την βλέπω πιο συχνά πια και το λατρεύω αυτό να περπατάω δίπλα της, να της μιλάω, να βγαίνω για φαγητό μαζί της τη σκέφτομαι, τη σκέφτομαι πολύ

κι αυτή μου είχε λείψει...  η χροιά της όταν αστειεύεται, όταν γελάει, όταν μιλάει μόνη της

Μου έχει λείψει να μπορώ να την κοιτάζω για ώρα, να χαζεύω το πρόσωπό της, τις κινήσεις της, τις εκφράσεις της, το περπάτημά της. Κι εχθές μπόρεσα... για ώρες. 

Τη συνάντησα τυχαία τις τελευταίες 3 μέρες δύο φορές και χαμογελούσε. Μου είχε λείψει αυτό από το πρόσωπό της, και η χροιά της φωνής της όταν γελάει. Πραγματικά χάρηκα, είχα μάλλον ανάγκη να τη δω έτσι ξανά, με το πρόσωπό της να λάμπει.

Έξυπνη, ανέμελη, χαμογελαστή και με όρεξη. Είναι αδύνατον να επικοινωνήσεις με άνθρωπο που δε σε καταλαβαίνει ή δεν καταλαβαίνει αυτά που λες. Σίγουρα πάντα κάτι δε θα είναι κατανοητό ακόμα και στους κοντινότερους μας αλλά αυτό είναι ένα μικρό ποσοστό στην καθημερινότητά μας. Όμως στην επικοινωνία υπάρχουν πολλά περισσότερα, μπορείς από τον τόνο της φωνής του άλλου να σταματήσεις μια κουβέντα που μόλις τώρα ξεκινάς, να στρίψεις σε αυτόν τον δρόμο κι όχι στον άλλον, να φροντίσεις για το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας. Μπορείς από το βλέμμα να καταλάβεις τι απασχολεί τον άνθρωπο δίπλα σου. Κι εκείνη έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Το πρωινό ξύπνημα δίπλα της ήταν σαν να βρίσκεσαι σε μια αυλή στο τέλος της άνοιξης με αρχές καλοκαιριού που ξυπνάς και θες να αδράξεις τη μέρα γνωρίζοντας πως όλα θα είναι όμορφα και δε θα υπάρξει κάτι να σου χαλάσει τη διάθεση όποιο σχέδιο κι αν προκύψει. Το χαμόγελο δεν είναι έκφραση μόνο των χειλιών αλλά ολόκληρου του προσώπου και σε εκείνη το καταλάβα...